فرازهایی درس آموز از زندگی امام علی النقی (ع) دهمین مهر سپهر امامت

در اين نوشتار سعي بر آن است كه با طرح فرازهايي از سيره‏ي عملي امام هادي عليه‏السلام با نحوه‏ي رفتار آن حضرت در مسائل مختلف آشنا شويم و با تبيين بعضي از فعاليّت‏هاي آن حضرت در دوران خفقان و استبداد عباسي كه راه را براي فعاليّت آشكار امام عليه‏السلام مخصوصا در مسائل اجتماعي بسته بودند، زيباترين نمونه‏ي پايداري و دفاع از دين را معرفي نماييم.

اينك فرازهايي نوراني از زندگي آن حضرت را هرچند به اختصار مرور مي‏كنيم.

درج در ادامه مطلب

ادامه نوشته

در سايه هادى امت

امام هادى ‏عليه السلام مثل اجداد طاهرينش ، در مقابل زورگويان و خلفاى بنى ‏عباس ، هرگز تسليم ‏نشد و هيچ گاه آن‏ها را تاييد نكرد ، بلكه با كنايه و گاهى آشكار ، آن‏ها را طاغوت و ظالم معرفى نمود. وى نسبت ‏به دوستان و شيعيان نيز - كه تعدادشان‏ در آن زمان كم نبود.- حضورا يا به وسيله وكلاى ‏خود با آن‏ها در ارتباط بود. و با ظرافتى خاص، مشكلات شرعى و اقتصادى آن‏ها را حل مى ‏كرد.

درج در ادامه مطلب

ادامه نوشته

جایگاه برجسته امام هادی (علیه السلام) در دوران خویش

ترديدى نيست كه غير معصوم، از دركِ همه ابعاد وجودى معصوم ناتوان است. از اين رو بايد در آغاز به عجز وناتوانى خويش اعتراف كنيم كه نمى‏توانيم به مقام والاى امام و پدران بزرگوار وى در پيشگاه خداى متعال و نيز به مقام آن حضرت در نزد پدرانش(ع) احاطه يابيم و پى ببريم.

درج در ادامه مطلب

ادامه نوشته

امام هادى عليه‏السلام در مصاف با انحراف عقيدتي

امام هادى عليه‏السلام دهمين ستاره آسمان ولايت در نيمه ذى حجه سال 212 ه.ق در شهر پيامبر عليه‏السلام ديده به سراى خاكى گشود. (1) نام آن حضرت «على» و كنيه ايشان «ابوالحسن» (2) و مشهورترين لقبهايشان نقى و هادى مى‏باشد (3) و ايشان را ابوالحسن ثالث و فقيه عسكرى نيز گويند. (4) پدر بزرگوارشان امام محمد تقى، جواد الائمه عليه‏السلام و نام مادرشان «سمانه» مى‏باشد. (5)

درج در ادامه مطلب

ادامه نوشته

احاديث منتخب امام هادي عليه السلام

1- قالَ الإمامُ أبوالحسن علىّ النقي الهادي (عليه السلام) :

مَنِ اتَّقىَ اللهَ يُتَّقى، وَمَنْ أطاعَ اللّهَ يُطاعُ، وَ مَنْ أطاعَ الْخالِقَ لَمْ يُبالِ سَخَطَ الْمَخْلُوقينَ، وَمَنْ أسْخَطَ الْخالِقَ فَقَمِنٌ أنْ يَحِلَّ بِهِ سَخَطُ الْمَخْلُوقينَ.([1])

حضرت امام هادي (عليه السلام) فرمود: كسى كه تقوى الهى را رعايت نمايد و مطيع احكام و مقرّرات الهى باشد، ديگران مطيع او مى شوند و هر شخصى كه اطاعت از خالق نمايد، باكى از دشمنى و عداوت انسان ها نخواهد داشت; و چنانچه خداى متعال را با معصيت و نافرمانى خود به غضب درآورد، پس سزاوار است كه مورد خشم و دشمنى انسان ها قرار گيرد. 

درج در ادامه مطلب

ادامه نوشته

كرامات امام باقر (ع)

كارهاى خارق العاده‏اى كه مقرون به دعوى نبوت باشد معجزه و بدون ادعاى نبوت، كرامت ناميده مى‏شود. بنابراين كرامت‏به كارهاى خارق العاده‏اى اطلاق مى‏شود كه به وسيله بنده صالح خدا و بدون ادعا ظاهر مى‏شود و دليل و برهانى الهى است كه با اذن خداوند بر عموم مردم يا بعضى از خواص ظاهر مى‏شود و توسط آن، مقام امامت اثبات شده و در دل‏ها استقرار يافته و انديشه‏ها و نقشه‏هاى مخالفين و منكرين تحت الشعاع قرار گرفته و حجت الهى بر مردم شناخته مى‏ شود.

درج در ادامه مطلب

ادامه نوشته

ياران مكّي امام محمدباقر(ع)

از سرزمين مكّه - كه فاصله چنداني با مدينه نداشت - ياران اندكي در خدمت حضرت بودند كه شايد تعدادشان به اندازه انگشتان دو دست نباشد. اين نوشتار پژوهشي است در همين راستا و تلاشي است در معرّفي سيماي سه تن از برجسته ترين ياران آن بزرگوار كه از قلمرو مكه به حضور آن بزرگوار شتافته و در پرتو تربيت و تعليم آن حجّت برحقّ خدا، به جايگاه بلندي از دانش، كمال، ولايت مداري و فقه و فقاهت دست يازيدند.

درج در ادامه مطلب

ادامه نوشته

هدايتگران راه نور - زندگانى امام محمّدباقرعليه السلام

هيچ ثروتى همانند بى نيازى دل و هيچ شناختى همچون خود شناسى نيست و هيچ نعمتى مانند عافيت و هيچ عافيتى مثل يار شدن توفيق نيست و هيچ شرفى همسنگ بلند همتى نيست وهيچ زهدى همگون با كوته آرزويى نيست و هيچ عدالتى همانند انصاف نيست و هيچ ستمى همچون موافقت با هوا و هوس نيست وهيچ اطاعتى بمانند انجام فرايض نيست وهيچ مصيبتى همچون بى خردى نيست و هيچ گناهى همانند كوچك شمردن گناهت و خشنودى ازحالتى كه در آنى نيست و هيچ فضيلتى همچون جهاد و هيچ جهادى همانندجهاد با هوا وهوس نيست و هيچ نيرويى همچون نيروى جلوگير از خشم نيست و هيچ ذلّتى همچون ذلّت آز نيست و مبادا با وجود فرصت بهره ورى رااز دست دهى كه اين عرصه اى است كه به اهل خود زيان مى رساند.

درج در ادامه مطلب

ادامه نوشته

نهضت بزرگ علمى امام باقر (ع)

پس از رسول خدا، ظاهرا قرآن، به عنوان منبع اصلى شناخت مسايل عقيدتى وعبادى و سياسى، در جامعه اسلامى باقى ماند، اما از آن جا كه اين منبع ژرف نياز به مفسرانى آشنا با پيام وحى داشت و دستهاى سياست، اين مفسران واقعى (اهل بيت عليهم السلام) را در جامعه منزوى ساخته بود، با گذشت زمان، نيازهاى اعتقادى و پرسشهاى عبادى و مسايل مستحدث يكى پس از ديگرى رخ نمود و كسانى كه در جامعه به عنوان عالم و محدث شناخته مى‏شدند، ناگزير بايد جوابى را براى هر پرسش و مسأله تدارك مى‏ديدند!

درج در ادامه مطلب

ادامه نوشته

نقش امام باقر(عليه‏السلام) در بنيان گذارى اجتهاد

ترديدى نيست كه بزرگترين رسالت مرجعيت دينى در عصر غيبت ولى عصر (عج)، استخراج احكام شرعى از ادله و منابع دينى و در اختيار قرار دادن آن به مكلّفين مى‏باشد كه در زمان بسته بودن باب علم مهم‏ترين وظيفه يك عالم دينى به شمار مى‏رود. اما در اين جا اين پرسش به ذهن خطور مى‏كند كه نخستين بار اين تلاش علمى ـ به معناى مصطلح و امروزى آن ـ توسط چه كسى انجام شد و در واقع، چه كسى باب اجتهاد را گشود و با تمسك به اصول، آن را تبيين نمود؟ و آيا در زمان باز بودن باب علم و حضور معصوم نيز اجتهاد صورت مى‏گرفته است يا خير؟

درج در ادامه مطلب

ادامه نوشته

مهدويت از منظر امام باقر(ع)

سخن گفتن از وجود مقدّس امام زمان عليه السلام كاري است دشوار. اما هركسي به فراخور استعداد و شايستگي اش نسبت به آن حضرت اظهار علاقه نموده و ابراز عشق مي كند. چرا كه هر انساني فطرتاً تشنه عدالت و سعادت و كمال است و همه آن را در وجود شخصيتي والا و از قبيله نيكان مي داند و انتظار روزي را مي كشند كه آن منجي عالم بشريت، ظهور كرده و عطر دل انگيز عدالت و معنويت را در فضاي غم زده و ستم ديده دنياي امروزي بپراكند.

درج در ادامه مطلب

ادامه نوشته

مسافر

شن ريزه هاي داغ، كف پايش را مي سوزاند. سربلند كرد و نگاه به سوي آسمان دوخت. آفتاب به وسط آسمان رسيده بود و داغتر از هميشه اشعه هايش را نثار سر و صورتش مي كرد. دانه هاي گرم عرق، برپيشانيش نشسته بودند. لحظه اي از رفتن باز ايستاد. نفس در سينه اش مانده بود و از فرط گرما اجازه بيرون آمدن به خود را نمي داد. دستانش را سايه بان چشمانش كرد. ابروانش را درهم كشيد. چيزي تا رسيدن به مقصد نمانده بود. خنده كمرنگي روي لبهايش نقش بست. احساس كرد قلبش از نو شروع به تپيدن كرده، به قدمهايش سرعت داد. مدّتها آرزوي ديدار فرزندي از فرزندان رسول الله را در دل پرورانده بود. ديگر چيزي نمانده كه بر خواسته قلبي اش برسد. خانه هاي كاهگلي شهر مدينه از دور ديده مي شد. مدّتي مي شد كه شبهاي بسياري خواب را به چشمانش حرام كرده بود و در آرزوي ديدار، لحظه شماري مي كرد.

درج در ادامه مطلب

ادامه نوشته

مبارزات فرهنگى امام باقر(ع)

از آنجا که عصر امام باقر عليه‏السلام، روزگار برخورد انديشه‏هاى اسلامى و غير اسلامى بود، مناظرات زيادى بين دانشمندان اديان مختلف با امام از سوى دربار سازمان دهى شد و آخرين حکمرانان بنى‏اميه اين سياست کهنه و شکست خورده را بار ديگر از سر گرفتند. هر چند که تاريخ همواره از شکست دربار در اين گونه مناظرات حکايت مى‏کرد، پافشارى بر پندارهاى خام، سبب آموزه‏پذيرى آنها از تاريخ و عملکرد ناموفق نياکان‏شان در اين عرصه نشد. آنان همواره در کمين فرصتى بودند تا بتوانند چهره امام را مخدوش سازند.

درج در ادامه مطلب

ادامه نوشته

مبارزات سياسي امام محمد باقر (ع)

در دوران امام باقر عليه‏السلام ، حاكمان اموي به دليل تعارضات داخلي از نهضت عظيم علمي آن حضرت غافل بودند، ولي اين به معناي در امان بودن آن امام نيست؛ بلكه حجم وسيعي از روايات گوياي اوضاع خشونت‏آميز آن دوره، و ظلم و تجاوز حاكمان وقت نسبت به دين، مسلمانان و امام آنان است، به گونه‏اي كه امام عليه‏السلام بارها تقيه مي‏كرد و سرانجام نيز بر سر تعارضات مبنايي با نظام خلافت ظالمانه، توسط هشام به شهادت رسيد.

درج در ادامه مطلب

ادامه نوشته